
Zaczęto ją uprawiać ok. 2000 r. p.n.e. w górskich rejonach Indii. Stamtąd uprawa zawędrowała do Chin, Korei i Japonii, jednocześnie rozpowszechniając się w Azji Środkowej. W Polsce grykę wykorzystuje się do produkcji kaszy gryczanej i kaszy krakowskiej, w Indiach traktowana jest jako zboże chlebowe, w Chinach i Japonii mąka gryczana jest podstawową mąką lub dodatkiem do produkcji makaronów. Nasiona gryki zawierają skrobię, ale również białko (10-16%), sole mineralne, niewiele tłuszczu i witaminę B1. Mają dużo błonnika pokarmowego i mało kalorii. Gryka jest bogata w lizynę – aminokwas, którego niedobór występuje w większości zbóż. Im grubiej jest mielona, tym jest lepsza. Udowodniono, że gryka lepiej niż inne produkty pomaga w utrzymaniu prawidłowego poziomu glukozy we krwi, zwiększa zdolność organizmu do lepszego wykorzystania glukozy i zapobiega cukrzycy. Szczególnie zalecana w okresie rekonwalescencji. Bardzo ceniona w medycynie ludowej i makrobiotyce za właściwości rozgrzewające, ponadto nie zawiera glutenu i nie powoduje alergii.